گزارش سخنرانی آقای دکتر ابوالفضل وطن پرست عضو هیئت مدیره جمعیت داوطلبان سبز در همایش اخلاق حرفه‌ای

زمان: دوشنبه هجدهم دیماه نود و یک
مکان: مرکز همایش های جامعه مهندسان مشاور ایران

   دومین همایش اخلاق حرفه ای با عنوان «اخلاق حرفه‌ای؛ موانع و راهکارها» در تاریخ هجدهم دی ماه سال جاری توسط شورای اخلاق حرفه ای جامعه مهندسان مشاورایران برگزار شد. آقای دکتر وطن پرست، عضو هیئت مدیره جمعیت داوطلبان سبز از جمله سخنرانانی بود که به این همایش دعوت شده بود. دکتر وطن پرست طی سخنانی با عنوان «تفکر سیستمی، الگویی برای مسوولیت پذیری در برابر محیط زیست» و با محوریت موضوع آلودگی های محیط زیست به تبیین چگونگی فلج تصمیم گیری افراد در مواجهه با سیستم های بزرگ و پیچیده پرداخت.
وی با نگاهی به تعاریف سیستم و تفکر سیستمی، آنچه را که هول سیستمی (هراس ناگهانی حاصل مواجه با موجودی غول پیکر که ضعف های ما را به رویمان می آورد و ما را تحقیر می کند) نامیده می شود به چالش کشید و در مقابل آن مفهوم امید سیستمی را طرح کرد و اینکه فهم درست تفکر سیستمی می تواند منجر به احساس اقتدار در عناصر به ظاهر کوچک موجود در یک سیستم شود. بر اساس این تفکر هر جزء می تواند بر کل تاثیر بگذارد و حتی می تواند خروجی نهایی ان را به کلی متحول کند. اندازه یک عنصر اهمیت کمتری نسبت به مکان و زمان جاگیری ان در روابط سیستمی دارد.
دکتر وطن پرست اشاره کرد که تحلیل سیستمی با رویکرد هول سیستمی، در بیشتر موارد دستآویزی برای گریز از مسوولیت های اجتماعی است و این تصور برای فرد ایجاد می شود که افلیجی هراس خورده در برابر کلی به نام نظام اجتماعی است. اما فهم سیستم از منظر امید سیستمی منجر به امید و احساس اقتدار می شود و امید فرد را  به سمت مسوولیت پذیری و اقتدار اجتماعی رهنمون  می کند.
ایشان در پایان به جمع بندی این نکته پرداختند که مسوولیت پذیری در برابر محیط زیست به مثابه امری اخلاقی، حاصل این احساس اقتدار است که از ایجاد تصویری درست از جایگاه فرد در یک کل حاصل می شود. فرد به عنوان یک شهروند عادی، فرد به عنوان یک عضو خانواده، فرد به عنوان یک فعال اجتماعی یا به عنوان یک صاحب فن یا حرفه. در هر نقشی که ایفا می کند در مجموعه ای از سیستم های در هم تنیده، در حال زیستن است. گاهی در هم تنیدگی این سیستم های متنوع هول سیستمی را تشدید می کند و امکان ترتیب دادن سازوکاری ذهنی برای فرار از مسوولیت های گونه گون را بیشترمهیا می کند. اما در هم تنیدگی کل های گونه گون می تواند احساس اقتدار و به همان نسبت مسوولیت های فرد در قبال خرده سیستم ها و در نهایت نسبت به محیط زیست همچون یک سیستم فراگیر را فزونی بخشد.

دریافت اطلاعات بیشتر…

دسته: اخبار و گزارش‌ها


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *